சந்தியா

முன் பகுதி படிக்க இங்கே செல்லுங்கள்...
சந்தியா


என் தங்கை அந்தப் பெண்ணிடம் ஏதோ கேட்டாள். 10 நிமிடங்களின் பின் இருவரும் காரை நோக்கி வந்தார்கள்.

" இவங்களுக்கு இந்த அட்ரஸ் போக வேண்டுமாம். கணவருக்காக இவ்வளவு நேரமும் காத்திருந்தார்களாம். இது இவங்க தோழியின் விலாசம். " என்றாள் தேவகி.

" ம்ம்... ஏறிக் கொள்ளுங்கள் " ( நல்ல கணவன் தான் என்று மனதிற்குள் திட்டினேன் ). என் தங்கை தந்த விலாசத்தைப் பார்த்தேன்.

காரில் ஏறிய பிறகு அவளின் முகத்தைப் பார்த்தேன். அழகாக இருந்தாள். நெற்றியில் குங்குமப் பொட்டு, தாலி எல்லாமே இருந்தது. ஆனால் முகம் தெளிவில்லாமல் குழம்பி போய் இருந்தது. இவ்வளவு நேரம் நின்ற சோர்வாக கூட இருக்கலாம். என் தங்கையின் வயது தான் இருக்கும். வெதருக்கு ஏற்ற ஆடை அணியாமல் கைகளை மூடி டி. சர்ட் போட்டிருந்தாள். அதற்கு மேல் பார்ப்பது பாவம் என்று பார்வையை திருப்பிக் கொண்டேன்.

" என் பெயர் சந்தியா " என்றாள்.
நான் மெதுவாகப் புன்னகை செய்து விட்டு, அவள் சொன்ன விலாசத்திற்கு காரை ஓட்டினேன்.

அவள் சொன்ன வீட்டின் முன்பு காரை நிப்பாட்டினேன். வீடே இருளில் மூழ்கி இருந்தது. அங்கு யாரும் இருப்பதற்கான அறிகுறியே தென்படவில்லை. சந்தியா நன்றி சொல்லி விட்டு போய் விட்டாள்.

திரும்பி வரும் போது " இந்தப் பெண்ணிடம் ஏதோ மர்மம் இருக்கு " என்றாள் தேவகி. நான் எதுவுமே சொல்லாமல் காரை ஓட்டினேன்.

தொடரும்.