Friday, February 11, 2011

தேடல்கள் தொடரும்

எலேய்! இதெல்லாம் தேவையாடா? என்றான் சிவா.
இருடா என்னதான் நடக்குது என்று பார்க்கலாம் - இது ரகு.
அடேய்! அது வேறு ஒரு மண்ணும் இல்லை. நீயும் நானும் கொண்டு வந்த $5 டாலர் சாக்லேட்டை பிரிச்சு பார்த்து..... என்று தொடர்ந்தவனை கேள்விக் குறியுடன் பார்த்தான் ரகு.
இந்தப் பழக்கம் எல்லாம் எப்படா வந்திச்சு இவனுங்களுக்கு? ஊரில் யார் என்ன பொருளை கிஃப்ட்டா குடுத்தாலும், அது எவ்வளவு மட்டமாக இருந்தாலும் வாங்கி வைச்சுட்டு, உள்ளுக்குள்ளே புழுங்கி சாவமே அது மாதிரின்னு நினைச்சுட்டு வந்தேனே என்று புலம்பிய நண்பனை பார்த்தான் சிவா.

அதெல்லாம் ஊரிலை தான் அப்படி நடக்கும். இங்கே ஆன் தி ஸ்பாட்டில் உடனே தண்டனை குடுத்திடுவாங்க.
வெள்ளைக்காரனிடமிருந்து எல்லாமே காப்பி பண்ணுகிறோம். இதையும் பண்ணலைன்னா அவங்க குறை நினைச்சாலும் அதான் இந்தப் பழக்கம். நீ என்ன கொண்டு வந்தாய் என்று விழா முடிஞ்சதும் பகிரங்கமா அறிவிப்பாங்க - என்றான் சிவா.

அதோ பாருடா பென்ஸ் வாயெல்லாம் பல்லா நிற்கிறான்.
ம்ம்.. அவனுக்கென்னடா தூக்க முடியாமல் எதையோ தூக்கிட்டு வந்தான்.

சிவாவும் ரகுவும் வெளிநாட்டுக்கு புதிதாக வந்து, ஏதோ ஒரு கல்லூரியில், என்னவோ ஒரு துறையில் சேர்ந்து கல்வி கற்கும் நண்பர்கள். பணம் எப்போதும் பற்றாக்குறை. அடிக்கடி கோயில் போய், குறிப்பாக சாப்பாட்டினையும் மிச்ச நேரத்தில் பக்தியினையும் கவனித்துக் கொண்டார்கள். அங்கே தான் கிறிஷ் எனப்படும் கிருஷ்ணகுமாரை மீட் பண்ணினார்கள். கிறிஷ் அவரின் விலையுயர்ந்த செல் போனை தவற விட, இவர்கள் அதைக் கண்டெடுத்து பொறுப்பாக அவரிடம் கொடுக்க, பூத்தது நட்பு.

என் மகனின் பிறந்தநாள் விழாவிற்க்கு நீங்கள் இருவரும் கட்டாயம் வர வேண்டும் என்று ஒரு நாள் கிறிஸ் அன்புக்கட்டளையிட்டார். சிவாவுக்கு அங்கு போக பெரிதாக விருப்பம் இல்லை. ஆனால், ரகுதான் கட்டாயம் போயே ஆக வேண்டும் என்று அடம் பிடித்து, நண்பனின் காரை இரவல் வாங்கி வந்து இறங்கினார்கள்.

டேய்! எங்காவது மேடான இடத்தில் காரை நிப்பாட்டு. இல்லாவிட்டால் கார் ஸ்டார்ட் ஆகாது என்றான் சிவா. அட்ரஸ் சரியா தான் கேட்டு வந்தியா. வசதியான ஆளுங்க இருக்கும் இடம் போல இருக்கே என்று மீண்டும் தொடர்ந்தான்.

ஐயோ! உன்னோடு பெரும் தொல்லையா இருக்கே. இது தான் அட்ரஸ் என்று சரியான விலாசத்தினைக் காட்டினான். மீண்டும் சரி பார்த்தபடி காரிலிருந்து இறங்கினார்கள்.

இவர்களை உரசினாப் போல ஒரு பென்ஸ் கார் வந்து நின்றது. அதிலிருந்து ஒருவன் இறங்கினான்.

இவர்களை மேலும் கீழும் பார்த்தவன். என்ன தம்பிங்களா அட்ரஸ் மாறி வந்திட்டீகளா என்பது போல பார்த்தான்.

கிறிஸ் அண்ணாச்சி எங்களுக்கும் நண்பன் தான் என்பது போல பதிலுக்கு இவர்கள் ஒரு பார்வை பார்த்தார்கள். பென்ஸ் காரினை திறந்து ஒரு பெரிய பார்சலை வெளியே கஷ்டப்பட்டு எடுத்தான்.

பிறந்தநாள் விழாவில் மனம் ஒட்டவில்லை இருவருக்கும்.

சாப்பிட்டு முடிந்ததும் கிளம்பிய இருவரையும் இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இருந்து போகும்படி சொன்னார் கிறிஸ்.

வரப் போகும் ஆபத்து விளங்காமல் இருவரும் ஹாலில் போய் அமர்ந்து கொண்டார்கள்.
பிறந்தநாள் பொடியனின் முன்பு கிஃப்ட் பெட்டிகளை கொண்டு வந்து அடுக்கினார்கள்.
அவன் ஒவ்வொரு பெட்டியாக பிரித்தான். சில கிப்ஃட்களைப் பார்த்ததும் வேண்டா வெறுப்பாக தூக்கி அந்தப் பக்கம் வீசினான்.
பெட்டியில், அதனைக் கொண்டு வந்தவர்கள் தங்கள் பெயர்களை எழுதியிருந்தார்கள். அவர்களுக்கு உடனே நன்றி சொல்லப்பட்டது. சில பொதிகளில் பெயர்கள் இருக்கவில்லை. ஆனால், உரியவர்கள் கைகளை உயர்த்தியோ அல்லது பற்களைக் காட்டியோ தங்கள் இருப்பை உறுதி செய்து கொண்டார்கள்.
இவர்கள் இருவரும் இருக்கையில் நெளிந்தார்கள். இஷ்ட தெய்வத்தினை வேண்டிக் கொண்டார்கள். கடவுள் இவர்களின் கோரிக்கைக்கு செவி சாய்க்கவில்லை போலும். இவர்கள் இருவரும் கொண்டு வந்த 5 டாலர்கள் சாக்லேட் பொதி பொடியனின் கையில் அகப்பட்டது. பொதியினை பிரித்தவன் கண்களில் அப்படி ஒரு ஆனந்தம். உடனே சாப்பிடத் தொடங்கிவிட்டான்.

யாருப்பா இந்த சாக்லேட்டினை கொண்டு வந்தது என்று யாரோ கூட்டத்தில் குரல் எழுப்பினார்கள். பென்ஸ் பெருங்குரலில் சிரித்தான்.
இவர்கள் இருவரும் கூட்டத்தோடு கூட்டமாக அந்த ஆள் யாருப்பா என்று சவுன்ட் விட்டார்கள்.
இருவரும் தெருவில் இறங்கி நடக்க ஆரபித்தார்கள். உள்ளே தேடல் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது.

25 comments:

  1. சூப்பரான கதை. வாழ்த்துக்கள்.

    ReplyDelete
  2. அருமை வான்ஸ்.கண் முன்னாடி பார்ட்டியை கொண்டு வந்திட்டீங்க.எதார்த்தம்.

    ReplyDelete
  3. இதெல்லாம் - இந்திய community ல சகஜமப்பா..... !!!!
    :-)

    ReplyDelete
  4. ஹா ஹா.. நைஸ் :)
    டைட்டில் செம!

    ReplyDelete
  5. ரசித்துப் படித்தேன் கதை துவங்கிய விதமும்
    முடிக்கும் விதமும் அதற்குள் இரு நாட்டாருக்கும்
    இடையே உள்ள பழக்க வழக்கங்கள் குறித்த
    விஷயத்தை நகைச்சுவை மிளிர
    சொல்லிப்போன விதமும் அருமை.
    தொடர வாழ்த்துக்கள்

    ReplyDelete
  6. என்னது இது டக்குன்னு சீக்கிரம் கதையை முடிச்சிட்டீங்க :-))

    ReplyDelete
  7. நல்ல கதை வாழ்த்துக்கள்.

    ReplyDelete
  8. குமுதம்ல வர ஒரு பக்கக் கதை

    ReplyDelete
  9. ஏழ்மையை இதைவிட எளிதாய் சொல்ல முடியாது வானதி அக்கா
    செம டச்

    ReplyDelete
  10. vanathykka, ennoda pirantha nalaikkum konjcam vanthuttu poga solreengala? oriyaakkaarar choc saapida vida maatteengaraar.

    ReplyDelete
  11. டக்குன்னுதான் முடிச்சிட்டீங்க வான்ஸ்ஸ்ஸ்.

    இருந்தாலும் கிரிஸ் அங்கிளையும் இணைத்திட்டீங்களே கதையில இது ஞாயமா??:).

    இதில் வரும் சிவா யார்???:), சரி அதுவும் போகட்டும்...

    /// உள்ளே தேடல் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது.
    /// ஆ... இது நிட்சயம் இமாவாகத்தானிருக்கும்... மீ எஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்

    ReplyDelete
  12. வானதி,கதை அருமை.ஆனால் பின்னூட்டங்கள் தான் குழப்புகின்றது.அதீஸ்..புரியும் படியா பின்னூட்டி விட்டு எஸ்கேப் ஆகுங்க.

    ReplyDelete
  13. அதீஸ்..புரியும் படியா பின்னூட்டி விட்டு எஸ்கேப் ஆகுங்க/// ஸாதிகா அக்கா... இப்ப என்னைக் கொயப்பிட்டீங்களே.. அவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்:)))... நான் ஒரு அப்பா......ஆஆஆஆவி:)..

    ReplyDelete
  14. நல்லா இருக்கு...அழகாக எழுதி இருக்கின்றிங்க..

    அதான் சக்கேலிடினை சந்தோசமாக எடுத்து சாப்பிடாங்க இல்ல...அப்புறம் ஏன் இவங்க சொல்லாமால் வெளியில் சென்றாங்க..

    உங்கள் கதையில் எப்பொழுதும் ஒரு வித்தியம் உண்டு...அதுவே கதையினை மேலே உயர்த்துவிடுகின்றது... உண்மையாக அருமை...

    ReplyDelete
  15. ஹாஹ்ஹா.. பாவம் பசங்க.. எப்பிடியோ அந்தக் குழந்தைக்குப் பிடிச்சதா இருந்தது இல்லையா? அதானே முக்கியம்..

    ReplyDelete
  16. kathai nalla irukku vanathy! poor guys!

    ReplyDelete
  17. லஷ்மி ஆன்டி, நன்றி.

    யாதவன், நன்றி

    ஆசியா அக்கா, நன்றி.

    சித்ரா, நன்றி.

    பாலாஜி, நன்றி.

    கோமு, நன்றி.

    ரமணி, நன்றி.

    ஜெய், நன்றி. இதுக்கு மேலை என்னத்தை எழுதுறதாம்??????

    இளம் தூயவன், நன்றி.

    எல்கே, நன்றி.
    சிவா, நன்றி.
    அன்னுக்கா, கட்டாயம். ப்ளைட் டிக்கெட் அனுப்புங்க. நானே கொண்டு வரேன்.
    நன்றிக்கா.

    அதீஸ், இதென்ன புதுக் கதை. இதில் வரும் சட்டிகள் ( அதான் பாத்திரங்கள் ), பெயர்கள் எல்லாம் கற்பனையே.
    கிறிஷ், சிவா என்ற பெயர்களுக்கும் இமாக்கும் ஒரு சம்பந்தமும் இல்லை.
    சும்மா ஆட்களுக்கு சண்டை மூட்டி விடப்படாது.
    நன்றி.

    ReplyDelete
  18. ஸாதிகா அக்கா, நன்றி.
    அது வேறு ஒன்றும் இல்லை. அதீஸ் கொஞ்சம் குழம்பிட்டாக.
    இப்ப தெளிய வைச்சுட்டோம் இல்லை.

    கீதா, சிறுவர்களுக்கு இது மலிவான பொருள், இது விலை கூடியது என்று வித்யாசம் தெரியாது.
    குட்டிக்கு பிடித்தாலும், அங்கிருந்தவர்களுக்கு அது மலிவான பொருளே. அதான் அவர்கள் சொல்லாமல் நழுவினார்கள்.
    நன்றி.

    சந்தூஸ், நன்றி.

    மகி, மிக்க நன்றி.

    ReplyDelete
  19. ரொம்ப நல்ல இருக்கு கதை போற போகில மனசையும் இழுத்திட்டு போகுது

    ReplyDelete
  20. கதை நல்லா இருக்கு வான்ஸ். ஆமா கதை என்ன?? அவ்வ்வ்வ்..!!

    ReplyDelete
  21. எனக்கு எண்டு மடிக்கிற கணனி இல்லாமல் பெருத்த கஷ்டமாக் கிடக்கு. ஆட்கள் இல்லாத நேரம் கிடைக்கும்; அதுவும் நான் ஓய்வா இருந்தால்தான். வாசிக்கேக்கயே நினைச்சனான்... பூஸ் வந்திட்டுது, மியாவப் போகுது எண்டு. ;))) சரி.. ஏதோ நடத்துங்கோ.

    கதை நல்லா இருக்குது வாணி.

    சிவா சத்தம் போடாமல் ஒரு கமன்ட், நல்ல பிள்ளை. ;) அதீஸ் போல குழப்படி இல்லை. ஸாதிகாக்கா, இதெல்லாம் பெருசாப் போட்டுக் குழப்பிக் கொள்ளக் கூடாது. இவங்கள் இப்பிடித்தான், சும்மா சும்மா ஏதாச்சும் சொல்லுவினம்.

    பிறகு... எனக்கும் அந்த ரெண்டு பேருக்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லை எண்டுறதுக்கு... முன்னாலேயே இந்தக் கதையில் வரும் சட்டி பானை எல்லாம் கற்பனையே எண்டு ஒரு வரி கீழ போட்டு இருக்கலாம். ;))

    பி.கு
    இது எப்பவோ நான் போட்டுக் காற்றில் போனது. ;( இப்ப சேவ் பண்ணி இருந்த இடத்தில கண்ணில படவும் திரும்பப் பதிகிறேன்.

    ReplyDelete

படிச்சுட்டு ஏதாவது சொல்லிட்டு போங்கள்!!!